Het horizondoek moest omgehangen worden. Niet echt gebruikelijk, maar daarom niet onmogelijk.
Dedecormachinist liet het doek zakken en zijn collega's knoopte alle 60 strikjes los. Ze brachten het doek voorzichtig 2 meter naar voren, en zorgde ervoor dat er geen smetje op het maagdelijk witte doek kwam.
Ze knoopte alle 60 strikjes zorgvuldig vast. De stagiair was net bezig met het laatste strikje tot her een luide KUT! van het zijtoneel klonk.
Iedereen keek verschikt richting trekkenwand. Was de computer weer eens vastgelopen?
Maar nee, de Decormachinist had de verkeerde trek laten zakken. In deze trek kwam niets, het doek kon nog anderhalve meter naar voren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten