Hoewel ik toch echt werkzaam ben in het theater gebeuren de leukste voorstelling gewoon op straat. Vaak zijn ze niet eens geregisseerd en spelen er geen acteurs in mee. Zo gebeurde het deze ochtend dat ik voor mij een leuke voorstelling voorgeschoteld kreeg.
Een man van een administratiekantoor welke bij ons boven zit, rende een zijstraat aan de overkant van de weg in, op weg naar zijn auto stapte in en schuurde weg. Ondertussen zag ik een collega voorlangs rijden en omkeren en haar auto op de vrije parkeerplaats voor mijn raam parkeren. Ondertussen zie ik ook wat de bedoeling van de man van het administratiekantoor, hij had graag zijn auto op het lege plekje gezet en moet nu weer zijn auto op de zelfde plek zetten als waar hij hem even daarvoor had weggehaald.
Mijn collega komt binnen en ik vertel haar het voorval waarin ze onbedoeld de hoofdrol in vertolkte. Ondertussen steekt de man van het administratiekantoor weer de straat over, werpt een dodelijke blik naar ons en steekt zijn middelvinger op. Wij moeten er alleen maar hard om lachen
Even later zie ik de man weer de straat oversteken en naar zijn auto rennen, het ritueel herhaalt zich weer, hij scheurt weer weg. Helaas, dit keer had hij wel geluk en kon zijn auto kwijt in een ander leeg plekje. Jammer, als je hiervoor een plot had moeten schrijven...je raad het al, we hadden de bewuste man dan de hele dag naar zijn auto zien rennen.
vrijdag 17 september 2010
woensdag 15 september 2010
dinsdag 14 september 2010
vrijdag 10 september 2010
dinsdag 7 september 2010
maandag 6 september 2010
De nieuwe dimmerkasten zijn binnen
Na 18 jaar gaan we afscheid nemen van onze oude dimmers die het afgelopen jaar de nodige kopzorgen bezorgde met de storingen. Nu alleen nog installeren.
- Posted using Mobypicture.com
- Posted using Mobypicture.com
woensdag 1 september 2010
15 jaar theatertechniek
Vandaag is het op de kop af 15 jaar geleden dat ik theater binnenkwam via de Artiesteningang. Totaal onervaren als Theatertechnicus, maar zoveel meer als Elektrotechnicus begon ik dus in de donkere wereld van krommers en trekkenwanden.
Mijn eerste voorstelling was Scherzo van Mini & Maxi. Een legendarische mooie voorstelling, waarvan ik vermoed dat ik alle changementen die ik toen moest doen zo weer kan doen.
Nu ik er zo over nadenk is er in die periode een hoop veranderd in de theaterwereld. De ARBO-wet had nog niet zijn intrede gedaan. Als één van de weinige liep ik op schoenen met stalen neuzen. Samen met nog een collega, de achter de schermen beroemde Henk Rus, waarvan ik een hoop heb geleerd.
Roken was doodgewoon. In elk hoekje en gaatje stond men shag te draaien en te paffen, behalve in de zaal dan.
Mijn eerste voorstelling was Scherzo van Mini & Maxi. Een legendarische mooie voorstelling, waarvan ik vermoed dat ik alle changementen die ik toen moest doen zo weer kan doen.
Nu ik er zo over nadenk is er in die periode een hoop veranderd in de theaterwereld. De ARBO-wet had nog niet zijn intrede gedaan. Als één van de weinige liep ik op schoenen met stalen neuzen. Samen met nog een collega, de achter de schermen beroemde Henk Rus, waarvan ik een hoop heb geleerd.
Roken was doodgewoon. In elk hoekje en gaatje stond men shag te draaien en te paffen, behalve in de zaal dan.
Abonneren op:
Posts (Atom)