Oh, dan werk je alleen maar 's-avonds...

Een gevulde vrachtwagen

Ik zal niet de enige Theatertechnicus zijn die dit te horen krijg als je aan mensen verteld dat je in het theater werkt. "Oh, dan werk je alleen 's-avonds..". Voorzichtig ga je dan uitleggen dat een voorstelling ook opgebouwd moet worden. Dat er 's-morgens één of meerdere vrachtauto's voor de deur staan volgepakt met spullen die dan allemaal hun plaats moeten krijgen op het toneel. Dan denkt men dat je dat alleen doet, nou met de artiest erbij dan, die weet tenslotte waar alles moet. Teleurgesteld kijken die mensen dan dat er artiesten zijn die niet eens weten dat hun spullen in een vrachtwagen van theater naar theater gaan. Die komen 's-avonds binnen en alles staat klaar.

Dan krijg je steevast de reactie dat die artiesten makkelijk hun geld verdienen, dat het prijs van het kaartje makkelijk omlaag kan. Dan ga ik het maar eens voorzichtig uitleggen hoe het in zijn werk gaat.

Opbouw door technici

's-Morgens begint een groep technici met de opbouw, soms loopt er wel 20 man over het toneel. Het blijft niet bij 1 vrachtwagen, het kunnen er ook wel eens 6 zijn. Dan begint het grote passen en meten, alles naar de juiste plek. Inhangen van licht en decorstukken. Opbouwen decorstukken, geluidsinstallatie opzetten en het uitlichten wat wel eens de hele middag in beslag kan nemen. Als ik dan hun mond open zie vallen zeg ik altijd, of dacht je dat alles altijd al hing. Ik ben gestopt met het bijhouden van hoe vaak men dan "ja" zegt.

En dan als alles af is, komen de artiesten binnen. Die er ook al vaak een werkdag op hebben zitten. Dansers hebben de hele dag getraind. Zangers zijn bij zangles geweest. Acteurs zijn al druk aan het repeteren voor het volgende stuk, muziekanten hebben al elders gespeeld om hun loon wat aan te vullen.

Tijdens de voorstelling

Als dan de voorstelling begint denkt men dat je ook in de zaal zit te genieten van de voorstelling. Niets is minder waar. D'r zal gewerkt moeten worden. Changementen van decorstukken, volgspot bedienen, trekkenwand bedienen, genoeg te doen dus. Ook het afbreken is wel een leuk onderwerp. Men is stom verbaasd dat we direct na afloop een voorstelling afbreken. "Dit kan toch de volgende dag?" Dan wijs ik erop dat dan de volgende voorstelling voor de deur staat en het toneel weer leeg moet zijn. Dan wordt er meestal de conclusie getrokken. "Dan maken jullie wel lange dagen" dat is waar. Ineens ziet men in dat ook wij hard moeten werken voor ons geld. Dat we vergeleken met het berdijfsleven niet veel verdienen. Waarom we het toch doen? het is zo'n leuk werk. Dat applaus iedere avond wat toch ook een beetje voor jou is. Dat je eraan meewerkt dat de mensen in de zaal weer een mooie avond hebben gehad. Dat maakt het zo mooi.

Het is alleen jammer dat het niet alleen de gewone man is die denkt dat we alleen 's-avonds werken. Erger is nog wel dat er genoeg politici en beleidsmakers zijn die in de één of andere commissie voor cultuur zitten en er het zelfde over denken. Het domste is dat er geroepen wordt dat we zakelijker moeten werken. Wellicht realiseert men zich niet dat de Nederlandse Theaterwereld de meest efficiënte ter wereld is. Soms bouwen we voorstelling op in 1 middag waar buitenlandse gezelschappen een bouwdag voor nodig hebben.

Tenslotte vergeet men voor het gemak dat kunst altijd door de "overheid" is betaald. Regeerders die het volk rustig wilden houden, of die indruk wilden maken. Dat was bij de Grieken al zo!