Daar stond hij dan. Werkloos tegen een muur te leunen. De tournee zat er op. Vele theaters van binnen gezien, dagelijks applaus mogen ontvangen, maar nu was het toch over. Hij was niet meer nodig. Met weemoed dacht hij terug aan het theaterseizoen. Veel dingen meegemaakt. Zo was hij getuige van de liefde die opbloeide tussen de jonge acteur en jonge actrice. Achter hem stonden ze stiekem te zoenen tijdens de voorstelling. Iedere dag weer zag hij hoe de technici de voorstelling opbouwde, de zaal langzaam vol stroomde met publiek en hoe de technici na afloop in het kille TL-licht de boel weer de wagen in werkte.
Ook dacht hij met weemoed terug aan de vele verplaatsingen. De chauffeurs waren niet allemaal even zorgzaam voor hem. Bij de één kreeg hij een deken terwijl de ander hem gewoon in de hoek smeet bij wijze van spreken. Maar nu was het over. De derniere zat erop. De gebruikelijke geintjes waren uitgehaald. Zoals te verwachten was de fles Wodka die dagelijks door één van de acteurs leeggedronken moest worden nu echt Wodka in plaats van water. De betreffende acteur heeft zijn rol als dronkenman nog nooit zo goed gespeeld. Wat zijn lot nou zou zijn wist hij niet. De opslag, of gewoon bij het grofvuil.
Nee het valt niet mee om, als Engels vak, je sporen verdienen in de "Showbizz", voor je het weet ga je in vlammen op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten